02 خرداد 1392 توسط عترت سادات خاموشی
زبان عشق را گوياترين
بود طريق درد را پوياترين بود دل دريايىاش درياى خون بود
ضميرش چون شهادت لالهگون بود صداقت از وجودش رشك مىبرد
اصالت از حشورش غبطه مىخورد صلابت ذرهاى از همتش بود
شجاعت در كمند هيبتش بود سلاست در زبانش موج مىزد
كلامش… بیشتر »